Hallo, Teletubby.
Wat is hier gebeurd?
Niks. Het was weer zo'n dag.
Ik heb ternauwernood de supermarkt overleefd.
De kinderen maakten van alles open...
...en stopten het in hun mond.
En toen trokken ze de stapel met potjes salsa naar beneden.
Ze zwommen erin rond.
Je schaamt je rot als ze omroepen...
Wil Mrs Barone haar kinderen bij de sauzen weghouden?
Dus we hebben nou salsa.
We hebben niks. Ik werd de winkel uitgekeken.
Ben je naar de bank geweest?
Nee, Ray.
Omdat de kinderen een beetje te pikant waren.
Ik krijg niks voor elkaar als zij erbij zijn.
Wat jij hier nodig hebt, is iemand die je helpt.
Maar vergeet niet, ik heb het heel druk.
Ja, negen uur. Tijd om aan je kont te krabben.
Dat doe ik niet meer. Daar heb ik een pleister voor.
Ze komen eraan.
Sorry dat ik te laat ben...
...het was zo druk. Maar ik maak wel even eten.
Dat heb jij al gedaan.
Na het opruimen heb ik ze te eten gegeven.
Vind je dat goed?
Eet je worteltjes?
Nee, energiestaven.
Die zijn heel populair op Ruimtestation Barone.
Kijk, mama.
Ik heb ze geverfd. Is dat oke? - Prima.
Dan herkennen ze ons niet in de supermarkt.
Dag, Twinkles. Dag, Stinky.
Voor jou heb ik geen naam.
Ray, dit is Lisa.
Hoe maak je het?
Hoe zit dat hier? Het is zo schoon.
Weet ik.
Lisa heeft een verbond met de duivel gesloten.
Waar moet ik tekenen?
Fantastisch is ze, he?
Ze paste op bij de McCormicks. Maar Katie zit nu op de creche.
Ik was de Parkers net te snel af.
De Parkers kunnen de pot op.
Ze is van ons.
Kom, we gaan dat verhaal uitlezen.
Lisa doet het prima.
Zullen wij uit eten gaan?
Ik denk dat Lisa wel graag naar huis wil.
Ik wil best blijven, hoor.
Wegwezen.
Waar zijn de paspoorten?
Jongens, Lisa brengt jullie naar bed.
Wij gaan uit eten.
Waar gaan jullie heen?
We gaan een hapje eten.
Ga maar mee. Ik heb thuis koteletjes.
Dat hoeft niet.
Ik ben Marie.
Lisa.
Lisa is...
...onze oppas.
De oppas? - We waren al buiten.
Ja, ik dacht...
Dan lag de hoorn er vast af, want ik was de hele dag thuis.
Ga maar, Lisa.
Ik wil best blijven, hoor. - Hoeft niet.
Wij blijven thuis. Alsjeblieft.
Uw vrouw heeft me al betaald.
Fijn dat je er was.
Ik zie u morgen wel.
Hoe gaat het?
Het lijkt me een aardig meisje. Heet ze Lisa?
Ik vind haar maar niks.
Helemaal niks.
Heb je een oppas genomen?
Ze is heel goed met jonge kinderen. Ze studeert pedagogiek.
En zo hebben wij wat meer armslag.
Natuurlijk zouden we jou eerst bellen.
Maar we maken al te veel misbruik van jullie.
Dat is niet eerlijk tegenover jou.
Want jij hebt ook je eigen leven.
Dat is erg aardig van je.
Fijn dat je aan me denkt.
Ja, natuurlijk.
Graag gedaan.
Want je moet niet denken...
Lekker, dat vlees. Ik heb het gas laag gezet.
Ga me niet vertellen hoe ik moet koken. Zo oud ben ik niet.
Hoe durf je m'n vlees lager te zetten?
Ik heb het deksel op de aardappels gedaan.
Mama is thuis, jongens.
Dag, Mrs Barone. - Dag, jongens.
Ze verstoppen zich voor de alien.
Ik bescherm jullie wel.
Je speelt niet, mama.
Ik wil nog meer spelen, Lisa.
Nog een minuutje dan.
Lisa moet nou terug naar haar eigen planeet.
Lisa moet blijven.
Maar ik ga koken. - We hebben geen honger.
Maar ik maak vissticks.
En daarna lees ik 'n verhaaltje voor.
We willen jou niet. We willen Lisa.
Ik heb koekjes, hoor.
Als een roos.
Door Lisa zijn ze doodmoe.
Geweldig is ze, he?
Fantastisch, vind je niet?
Het is half negen en we zijn nog niet bekaf.
Sinds Lisa er is...
...hebben we heel veel tijd voor...
Kom op, we 'hava' nou eenmaal veel 'nagila'.
Ik wil niet dat Lisa onze oppas blijft.
Ik denk echt nooit aan haar.
Nee, halve gare.
Het voelt fout als de kinderen zoveel bij de oppas zijn.
Hoezo nou?
Dan hebben we meer tijd om van elkaar te houden.
En als van jou houden fout is...
...dan wil ik liever niet goed zijn.
Het voelt gewoon niet goed.
Ze is geweldig.
Een lot uit de loterij.
Dankzij haar heb je nou nagellak op. Daar ben ik dol op.
Kijk die kleine teentjes eens.
Hou op.
Jij geeft niks om nagellak. - Weet ik wel.
Wil je dan weer kinderen die onder de salsa zitten?
En mij weer om hulp vragen?
Dat is toch geen leven?
Ze zijn nu jong.
We moeten van deze leeftijd genieten.
En mijn leeftijd dan?
Wanneer gaan we daarvan genieten?
Als we een oppas moeten hebben...
...misschien dan maar je moeder.
Ze is tenslotte familie.
En hoe moet ze zich wel niet voelen?
Ze ziet hier Jeffrey, Michael en Ally met een vreemde spelen.
En daar hebben ze veel meer plezier mee dan met haar.
Dan vragen we m'n moeder wel.
Het gaat om de quality time die we samen hebben.
En daarmee bedoel ik natuurlijk...
...van jou houden...
...is niet moeilijk omdat je zo mooi bent...
...en elke dag dat wij...
...hou ik meer van jou
Bedankt.
Ik ga even winkelen met Ray.
Jammer dat het niet ging met haar.
Ze leek me aardig. Maar ja, kinderen die op kinderen passen...
Schiet eens op, Ally.
Ik waardeer dit heel erg.
Ik vind het heerlijk om te doen.
En je hoeft je echt niet te verontschuldigen.
Het spijt me.
Dat is helemaal niet nodig.
Als ik weet dat je je schaamt, ben ik al tevreden.
Eindelijk. - Wanneer komt Lisa?
Die komt vandaag niet. Oma past op.
Weet oma hoe Ruimtestation gaat? - Ja, hoor.
Zeg mama maar gedag. Daarna gaan we spelen.
Ik wil met jou mee.
Ik ben zo weer thuis. Tot straks.
Mama houdt van je.
We kunnen straks naar de film gaan.
Dat werd tijd, zeg.
Wat is er gebeurd?
We deden dat idiote spel dat ze van dat meisje hebben geleerd.
Er lag speelgoed op de grond...
...en daar ben ik over gestruikeld. - Kan ik iets doen?
Heb je een advocaat?
Ga je ons aanklagen? - Jullie niet. Jullie verzekering.
We delen de poen.
Waar zijn de kinderen? - In Ally's kamer.
Ik wou niet dat ze me zo zagen.
Wat vreselijk nou.
Daar ben ik al.
Toen Nemo het hoorde, deed hij er gratis wat soepstengels bij.
Ze zijn oudbakken.
Je bent wat je eet.
Geef je vader maar een hapje 'vervelende zeikerd'.
We brengen je naar je eigen bed.
Help eens, pa.
Het is makkelijker als we van huis ruilen.
Frank, help nou eens even.
Ik kom al, zonnestraaltje van me.
Het spijt me enorm.
Laat het maar weten als ik wat kan doen.
Heel fijn.
Ze hebben de soepstengels vergeten.
Ze heeft zich echt bezeerd.
Wat ben ik toch een gemenerik.
Je hebt wat speelgoed laten liggen. Kan gebeuren.
Nee, niet doen.
Ik geef jou de schuld niet. Ze zijn gewoon blijven liggen.
Dat hebben de kinderen vast gedaan.
Klotekinderen.
Nee, het is mijn schuld.
Welnee. - Jawel, ik ben niet eerlijk geweest.
Ik baalde dat de kinderen bij Lisa wilden zijn...
...dus vroeg ik je moeder in de hoop dat het minder goed zou gaan.
Wacht eens even.
Je hebt tegen die leuke meid gezegd dat ze niet meer mocht komen...
...omdat je bang was dat ze haar leuker vonden?
En toen regelde je die haaibaai om je beter te voelen?
Ik ben een ingemeen mens.
Te gek.
En dan expres dat speelgoed zo neerleggen.
Dat heb ik niet gedaan.
Weet je wat het mooie is?
Als ik zoiets geniepigs uithaal...
...dan kijk je me zo aan van: Hoe kon je dat doen?
Terwijl je eigenlijk denkt: Hoe doe je dat precies?
Ik ben trots op je. - Hou op.
Je hoeft niet te wedijveren met een oppas.
Jij bent mama. De kinderen houden van mama.
Als ik iets wil doen, gillen ze altijd...
We willen het met mama doen.
Ja, dat zal wel. - Ja. 'We hebben liever mama.'
'Alles om het even, maar waar is mama? '
Hou je mond.
Jij bent nummer een.
Beter dan welke oppas ook.
En je verdient vrije tijd.
Quality time.
Je hebt gelijk.
Natuurlijk.
Wie wordt er nou oppas?
Lisa. - Die heb ik ontslagen.
Voorgoed? - Waarom niet? We hadden je moeder.
Wat heb je gedaan?
Ze is loslopend wild.
Ik ben haar nummer kwijt.
Dat moet je uit je hoofd weten. Het hoort onder de geheugentoets.
Bel de Parkers. O nee, bel de Parkers niet.
Jeetje, de Parkers. - Hier is het nummer.
Die stomme onzekerheid van jou. - Bel nou maar.
In gesprek.
Wie is daar?
Pizza.
Je moeder zei dat je bij de Parkers oppaste.
Ik kom je een pizza brengen.
Ze doen hier heel gezond en dat komt na een tijdje je neus uit, toch?
Hier is een lekker vette, sappige pizza.
We missen je bij ons thuis. Debra, ik en de kinderen.
Je zou hun bedroefde ongeverfde gezichtjes moeten zien.
Maar uw vrouw zei... - Die zegt wel meer.
Eerlijk gezegd is ze een beetje...
Maar nu gaat het weer goed.
We willen je graag terug.
Ik heb vier dagen bij de Parkers. - Ik geef je er zes.
Ik heb het ze beloofd.
Luister. Ik ken ze.
Hun kinderen rijden wel eens met ons mee, en andersom.
Het zijn goeie vrienden. Ze geven niks om je.
Ze laten je zo vallen als het ze uitkomt.
Ze is even bezig.
Ik moet naar binnen. - Zes dagen, hoor.
Vrij gebruik van koelkast, telefoon, vriendjes, roken.
Ik moet ook nog naar school.
Ik zal je wat zeggen over school.
Wat doe je?
Niks.
Hallo, Nancy. - Carrie.
Je kunt maar beter gaan.
Hoezo? We leven in een vrij land.
Ik heb jou wel door.
Wat ze je ook geven, ik verdubbel het.
Ik heb kabel en alles.
Ik neem je kinderen niet meer mee.
Nee, pak me nou niet daarop.
Ik kan de kinderen niet altijd zelf brengen.
Daar gaat m'n leven.
Ik heb er geen grip meer op.
Zit me achterna.
Schiet me dood. - Dat doe ik niet.
Nee, zo.
Nou moet je rennen als een alien. - Nee, kom eens hier.
Kom eens zitten.
Weet je wat leuk is? Televisie.
Wie wil er koekjes?
DVDRip: klooster Synchronisatie: DevilsBackbone